Ish-drejtori i inteligjencës serbe, Aleksandër Vulin deklaroi se ka dhënë dorëheqjen pasi mendon se në këtë moment nuk ka të drejtë të sakrifikojë Serbinë për hir të mbijetesës së tij në detyrë, duke theksuar se nuk ka asnjë konflikt mes tij dhe presidentit serb, Aleksandër Vuçiç. “Nuk ka asnjë konflikt mes meje dhe presidentit Vuçiç, përkundrazi, jam mirënjohës që kam mundur të drejtoj BIA-n, një vit nuk kam dalë në publik, sepse drejtori i BIA-s nuk mund dhe nuk duhet ta bëjë këtë. Që në ditën e parë të emërimit tim filluan presionet mbi mua si kryetar i BIA-s. Unë vendosa të jap dorëheqjen, jo presidenti Vuçiç”, tha Vulin për televizionin Pink. Ai ka treguar se si ka shkuar biseda mes tij dhe Vuçiçit para dorëheqjes së tij. “Më tha se e di se me çfarë po përballem dhe më lë mua dhe ndërgjegjes time të vendos se çfarë do të bëj. Presionet kanë një vit, por tani fuqitë e mëdha të Perëndimit donin të rrëzonin Aleksandër Vuçiçin. Zvogëloni numrin e votave, e dëmtoni në një mënyrë apo tjetër, ata duan ta ulin në 20 për qind. Të jetë pjesë e qeverisë, por jo një faktor vendimtar, ata duan ta shohin të dobët, ta shohin politikën e tij të dobët”, tha Vulin.
Si e shohin dorëheqjen e Vulinit
Media serbe “Danas” shkruan se dorëheqja e drejtorit të Agjencisë së Sigurisë dhe Informacionit Aleksandër Vulin, edhe pse e pritshme, ka habitur një pjesë të opinionit, pasi ka ndodhur në fillim të fushatës zgjedhore. Duke marrë parasysh se lideri i listës së SNS-së në pushtet “Serbia nuk guxon të qëndrojë në vend”, Aleksandër Vuçiç, është shumë i kujdesshëm me lëvizjet e tij, sidomos kur bëhet fjalë për zgjedhjet, lind pyetja se si ndikon largimi i Vulin nga një post kaq i rëndësishëm tek votuesit progresivë. A e shohin ata si një lëvizje të mirë apo si një lëshim për Perëndimin, megjithëse Vulin, duke shpjeguar dorëheqjen e tij , bëri një përpjekje për ta përshkruar veten si një viktimë që “i jep kokën” Perëndimit në vend që të vendoste sanksione ndaj vendit. Milomir Mandic, një studiues në Demostat, thotë për Danas se nga lajmet se Amerika vendosi sanksione ndaj Aleksandar Vulin , ishte e qartë se pozicioni i tij ishte i paqëndrueshëm. “Njoftimi i Vulin pas dorëheqjes drejtuar publikut të Serbisë është një mesazh për votuesit e djathtë dhe sigurisht për mbështetësit e SNS. Përpjekje për ta portretizuar veten si viktimë e perëndimit në sytë e atyre votuesve, kur në fakt bëhet fjalë për dorëheqjen e tij, të cilën ai e dorëzoi me urdhër të presidentit Aleksandër Vuçiç”, thekson ai. Ai kujton se Demostat në fillim të gushtit kishte shkruar se Vuçiç kishte marrë tashmë vendimin për të fshehur Vulin, ai ishte vetëm duke kërkuar dhe pritur rrugën dhe kohën. Kjo mënyrë largimi është më elegante dhe më e pranueshme për publikun e SNS-së, për disa arsye, njëra prej të cilave është se Serbia dhe Aleksandar Vuçiçi janë vasalë të askujt. Ky mesazh politik i Vulin në formën e një deklarate pas dorëheqjes së tij mund të interpretohet edhe si mesazh se ai vazhdon të angazhohet në politikë. Në fund të fundit, partia e tij është në listën me SNS dhe ne mund ta presim atë në fushatë”, thotë Mandiç.
Prapaskenat
I pyetur se pse po bëhet kjo në fushatë, ai përgjigjet se do t’i bashkohej fushatës dhe se edhe afatet për largimin e tij kanë skaduar. As Predrag Lacmanoviq, drejtor ekzekutiv i agjencisë për hulumtime të opinionit publik Faktor plus, nuk mendon se dorëheqja ka ndikim tek progresistët. “Nga përvoja, mund të them se qytetari mesatar i Serbisë nuk futet aq thellë në analizë, edhe pse jemi shoqëri e politizuar. Në përgjithësi, jo të gjithë janë aq të informuar se pse u sanksionua Vulin, madje as në lidhje me këtë dorëheqje. Gazetarët dhe publiku profesionist e mbivlerësojnë interesin e qytetarit mesatar për politikën. Ata i shikojnë gjërat globalisht, statusin e tyre dhe mënyrën se si jetojnë nën këtë qeveri. Kjo është arsyeja pse dorëheqja nuk është goditje për SNS-në apo arritje e saj, nëse shikoni renditjen e partisë dhe nuk ka pasoja të gjera për qeverinë”, thekson Lacmanoviç. Në deklaratën se dorëheqja ka ndodhur pra gjatë fushatës dhe jo para apo pas zgjedhjeve, ai tregon se është më tepër një vendim strategjik, madje më shumë politikë e jashtme sesa e brendshme.
