Nga Rigels Seliman
Fjala e Kryepiskopit Joan në të Dielën e Dafinave dhe Shërbesën e Dhëndrit”
Katedralja “Ngjallja e Krishtit”, Tiranë – 13 Prill 2025
E ndoqa këtë ditë të bekuar përmes Radio “Ngjallja”, e cila, si një dritare e shenjtë në jetën tonë të përditshme, na afron më shumë me Katedralen Orthodhokse dhe, më e rëndësishmja, me vetë Zotin. Ajo është pranë nesh kur jemi në punë, në rrugë, në rutinën e zakonshme, dhe e bën të mundur që edhe përmes zërit të thjeshtë të transmetimit, të ndiejmë hijeshinë dhe dritën e Liturgjisë Hyjnore.
Në të Dielën e Dafinave, festa e hyrjes së Krishtit në Jerusalem – një ditë triumfi, por edhe një paralajmërim për vuajtjen që afrohet – Kryepiskopi Joan mbajti një fjalë të thellë dhe prekëse, që nuk ishte thjesht predikim, por një thirrje e dashur për të mos humbur kuptimin e vërtetë të besimit tonë.
Ai e lidhi këtë ditë festive me Shërbesën e Dhëndrit që pason në mbrëmje, duke e vënë theksin te kontrasti mes entuziazmit të turmës që priste Mbretin dhe heshtjes dramatike të asaj që po vinte: Kryqi. Është si një thirrje që të mos ngecim në entuziazmin sipërfaqësor, por të kemi thellësi, rrënjë, përgatitje shpirtërore të vërtetë.
Kryepiskopi Joan foli për Krishtin si Dhëndri Hyjnor, që vjen të martohet me Kishën, me shpirtin e çdo njeriu që i hap zemrën. Fjalët e tij ishin të qarta, të ngrohta, të urta – por edhe shkundëse: “Mos rrini si pesë virgjëreshat pa vaj… Mos e lini shpirtin tuaj pa dritën e pendesës, pa gatishmërinë e dashurisë!”
Dhe unë, që e dëgjoja përmes Radio “Ngjallja”, ndihesha sikur isha aty, në Katedrale, mes besimtarëve, mes ikonave, mes lutjeve. Zëri i Hirësisë së Tij kishte të njëjtën forcë edhe përmes valëve të radios – një dëshmi se kur një fjalë është e vërtetë dhe nga zemra, ajo kalon çdo distancë.
Radio “Ngjallja” është një bekim i heshtur, por i fuqishëm. Ajo na e sjell Kishën në zemër të ditës sonë. Në zhurmën e botës moderne, kur shpesh harrojmë të ndalemi, të reflektojmë, të falim e të lutemi – Radio Ngjallja bëhet kujtesa jonë hyjnore. Një kambanë që nuk bie me tinguj bronzi, por me zëra që ngjallin shpirtin.
Fjala e Kryepiskopit Joan, në këtë ditë ku Krishti u prit me dafinë, por edhe u nis drejt mundimit të Tij, ishte si një dorë që të zgjon me butësi, por me vendosmëri. Na kujtoi se triumfi i vërtetë nuk është në duart që tundin gjethe, por në zemrat që hapen me përulësi.
Faleminderit, Hirësi.
Faleminderit, Radio “Ngjallja”.
Faleminderit, Kishë.
Na dhatë një ditë të shenjtë, edhe kur jeta dukej e zakonshme. Një mbrëmje ku Fjala u bë dritë. Dhe ne, ndoshta për herë të parë pas kohësh, u bëmë ndriçues të heshtur të saj.
Fjala e Kryepiskopit Joan, përmes radios që nuk pushon së shërbyeri – Radio Ngjallja – ishte një thirrje për ta parë Javën e Madhe jo si një seri datash liturgjike, por si një udhëtim të gjallë të zemrës drejt Ringjalljes.
Zoti nuk kërkon as brohoritje, as fjalë të mëdha. Ai kërkon shpirtin tonë të kthjellët, të përulur, të gatshëm për të dashur. Dhe në këtë përgatitje, si në një udhë të përshkuar me dritë dhe dashuri, Radio “Ngjallja” mbetet një prej ndihmësve më të çmuar – një zë që na kujton se nuk jemi vetëm, dhe se dritarja e qiellit është gjithmonë e hapur.
