Nga Rigels Seliman
Në një vend ku shpesh drejtësia rreshtohet pas interesave të pushtetit dhe heshtja bëhet monedhë e përditshme, zëri i Idajet Beqirit bie në sy si një thirrje e rrallë për ndershmëri, guxim dhe përgjegjësi qytetare. Ai nuk është vetëm një avokat i mirënjohur, por një figurë që ka ditur ta kthejë fjalën në akt dhe qëndrimin në betejë publike, duke fituar me të drejtë epitetin “tribuni i ligjit”.
Me një karrierë të gjatë dhe të patjetërsueshme, Beqiri ka qenë gjithmonë në krah të qytetarëve, të viktimave të padrejtësisë, të atyre që nuk kanë pasur zë – dhe ndonjëherë, as shpresë. Në një kohë kur shumë figura publike zgjedhin komoditetin e kompromisit, ai vazhdon të përballet haptazi me të korruptuarit dhe të inkriminuarit, pa asnjë përkulje ndaj frikës apo shantazhit.
Çfarë e bën të veçantë Beqirin nuk është thjesht guximi për të folur, por aftësia për ta bërë këtë me fakte, me ligj, me një përkushtim të palëkundur ndaj të vërtetës. Ai nuk është një zë që ndjek turmën – përkundrazi, shpesh është zëri që e sfidon atë, që i kujton opinionit publik se drejtësia nuk është lojë shifrash apo klikimesh, por një themel moral dhe institucional i një shoqërie që pretendon të jetë demokratike.
Në çdo dalje publike, në çdo shkrim apo ndërhyrje mediatike, Idajet Beqiri e rikonfirmon veten si një figurë e pazëvendësueshme e debatit publik. Ai është një nga ata pak që, pa frikë dhe pa servilizëm, i thonë të korruptuarit: “Ti nuk je mbi ligjin.” Dhe pikërisht për këtë, përballë pushtetit të frikës, ai zgjedh pushtetin e fjalës së lirë dhe të ligjit.
Sot, Shqipëria ka më shumë se kurrë nevojë për figura si Idajet Beqiri – jo thjesht për avokatë që njohin ligjin, por për njerëz që nuk e lënë të keqen të kalojë në heshtje. Sepse, në fund të fundit, heshtja është pajtim. E Beqiri këtë nuk e bën kurrë.
