Ndërsa presidenti amerikan Donald Trump ka urdhëruar forcimin e pranisë ushtarake të SHBA-së pranë Iranit, Komanda Qendrore e Shteteve të Bashkuara (Centcom) po vlerëson të gjitha opsionet nën drejtimin e admiralit Brad Cooper, 59 vjeç. Ai drejton operacionet e Centcom dhe do të ishte përgjegjës për menaxhimin e çdo operacioni të mundshëm ushtarak kundër Republikës Islamike.
Kush është Brad Cooper
Cooper është oficeri i parë i Marinës amerikane që drejton strukturën përgjegjëse për Lindjen e Mesme që nga viti 2008, kur këtë detyrë e mbante William J. Fallon. Ai mori detyrën pas largimit nga shërbimi të paraardhësit të tij, Michael Kurilla, i cili kishte mbikëqyrur sulmin ndaj objekteve bërthamore në qershor 2025.
Ndryshe nga Kurilla, i cili shfaqte një profil më të ekspozuar publikisht dhe konsiderohej më afër qasjeve ndërhyrëse, Cooper njihet si një drejtues me profil më të ulët dhe më operacional. Në këtë fazë, ai po analizon një gamë të gjerë opsionesh në një kontekst strategjik të ndërlikuar.
I lindur në Salem, Karolina e Veriut, Cooper është diplomuar në Akademinë Detare të SHBA-së, në National Intelligence University dhe në Universitetin e Harvardit. Karriera e tij 36-vjeçare përfshin shërbimin si oficer i Marinës gjatë Luftës së Gjirit, në Kosovë dhe në Afganistan. Në vitin 2024 ai drejtoi forcat detare të operacioneve “Prosperity Guardian” dhe “Poseidon Archer” kundër Houthi-ve në Jemen, pasi kishte marrë komandën e Flotës së Pestë amerikane në vitin 2021.
Në gusht të vitit të kaluar ai mori drejtimin e komandës luftarake me seli në Tampa, Florida.
Sfida strategjike
Gjatë seancës së konfirmimit në Kongres, Cooper theksoi rëndësinë e digjitalizimit të komandave dhe përdorimit të inteligjencës artificiale në njësi ushtarake. Ai deklaroi se, duke pasur përvojë në drejtimin e task-forcës së parë të Marinës për inteligjencë artificiale dhe mjete pa pilot, SHBA duhet të shfrytëzojë maksimalisht potencialin e sektorit të saj teknologjik.
Ai ka mbështetur nisma që synojnë rritjen e epërsisë ushtarake përmes platformave pa pilot të bazuara në inteligjencë artificiale dhe integrimit digjital. Megjithatë, realiteti aktual e ka përballur me sfida më tradicionale: mbikëqyrjen e një përqendrimi të madh forcash detare dhe ajrore, më të madhin që nga lufta SHBA-Irak në vitin 2003.
Aktualisht, Cooper drejton një nga përqendrimet më të mëdha të flotës ushtarake amerikane në dekadat e fundit. Nëse aeroplanmbajtëses “USS Abraham Lincoln” do t’i shtoheshin edhe “Gerald Ford” dhe “George H. W. Bush” me grupet e tyre të goditjes, do të krijohej përqendrimi më i madh operacional që nga Lufta e Vietnamit.
Në të njëjtën kohë, kjo forcë përballet me rrezikun e kapaciteteve raketore dhe dronëve të Iranit, të cilat përbëjnë një element të rëndësishëm të strategjisë së parandalimit të Teheranit në rast konflikti të drejtpërdrejtë. Kjo situatë pasqyron balancën mes epërsisë tradicionale ushtarake amerikane dhe sfidave asimetrike që paraqesin kundërshtarët rajonalë.
Mes strategjisë dhe diplomacisë
Cooper ka shfaqur një qasje më pak deklarative se paraardhësi i tij dhe duket se synon të reduktojë rreziqet në rast se Uashingtoni jep urdhrin për ndërhyrje.
Ai mori pjesë më 6 shkurt në bisedimet e para indirekte me Iranin në Muscat, kryeqytetin e Omanit. Ky angazhim pasoi kontakte të tjera diplomatike, përfshirë dialogun me Turqinë dhe Sirinë për integrimin e Forcave Demokratike Siriane në ushtrinë e re të Damaskut.
Këto zhvillime tregojnë një realitet gjeopolitik më kompleks, ku vendimmarrja rajonale nuk përcaktohet vetëm nga SHBA dhe Izraeli. Në këtë kontekst, çdo veprim ushtarak do të kishte pasoja të gjera dhe të paparashikueshme.
Admirali Cooper përballet kështu me një sfidë të dyfishtë: të ruajë gatishmërinë ushtarake dhe njëkohësisht të menaxhojë një mjedis diplomatik dhe strategjik të ndërlikuar, ku çdo vendim mund të ndikojë jo vetëm rajonin, por edhe ekuilibrin global. /Përshtatur nga “Inside Over”
